Święto nieposłuszeństwa: rolnicy blokują granice, a przewoźnicy liczą straty

Francuska sieć drogowa to dziś loteria, w której główną nagrodą jest terminowa dostawa. Głównym wyzwalaczem protestów stało się planowane na 17 stycznia podpisanie umowy handlowej między UE a krajami Mercosur (Argentyna, Brazylia, Paragwaj, Urugwaj). Jak donosi Reuters oraz francuskie media branżowe, rolnicy postrzegają to jako “wyrok śmierci” dla krajowego producenta.

Paradoks polega na tym, że rząd Francji oficjalnie sprzeciwia się umowie, ale rolnicy ze związków FRSEA i Coordination Rurale nie wierzą w deklaracje i domagają się działań blokujących na szczeblu Brukseli. W rezultacie najbardziej cierpią logistycy: obecnie główne zatory koncentrują się na północy i południowym zachodzie kraju.

Granice zamknięte i “oblężenie” Paryża

Podczas gdy w centrum Paryża około 350 traktorów blokuje Pola Elizejskie, tworząc zatory na trasach wjazdowych, na obrzeżach sytuacja dla tranzytu jest znacznie poważniejsza.

Kierunek hiszpański: Na autostradzie AP-7 w rejonie Pontos (niedaleko granicy) blokada trwa od kilku dni. Katalońscy i francuscy rolnicy koordynują działania, co praktycznie sparaliżowało ruch ciężarówek z Hiszpanii. Kolejki ciągną się na 4–6 km, a czas oczekiwania przekracza 20 godzin.

Wektor belgijski: Trasy A2 i A27, prowadzące w stronę Belgii, są okresowo blokowane przez grupy mobilne. Przewoźnikom zaleca się korzystanie z dróg alternatywnych, choć te są już mocno przeciążone.

Kwestia paliwowa: W La Rochelle zablokowano dostęp do terminalu paliwowego La Pallice. Jeśli akcja potrwa kolejne 48 godzin, w regionie Oksytania możliwe są lokalne braki oleju napędowego.

“Ludowe” kontrole w portach

W Hawrze i Bajonnie rolnicy przeszli do taktyki “wybiórczej kontroli”. Nie jest to pełna blokada, lecz coś znacznie bardziej irytującego: grupy aktywistów zatrzymują ciężarówki jadące do portów i sprawdzają pochodzenie ładunku. Szukają południowoamerykańskiego mięsa i zboża. Takie “kontrole” wydłużają czas obsługi jednego przejazdu o 3–5 godzin, co przy napiętym grafiku praktycznie zrywa sloty na załadunek.

Do tego dochodzi czynnik kolejowy. Choć narodowy strajk SNCF zakończył się oficjalnie 13 stycznia, skutki w postaci zakłóceń na liniach RER D i E w regionie paryskim nadal wpływają na przewozy intermodalne. Związki zawodowe Sud Rail i CGT nazywają zaproponowane premie w wysokości 400 euro “żartem” w obliczu 13% inflacji z ostatnich lat i zapowiadają nowe akcje na 20 stycznia.

Ultimatum OTRE: kronika przetrwania

Francuska organizacja przewoźników drogowych OTRE (Organisation des Transporteurs Routiers Européens) wraz z hiszpańską FENADISMER wydały pilne oświadczenie, które brzmi bardziej jak nekrolog dla sektora niż standardowy komunikat prasowy. Delegat generalny OTRE, Jean-Marc Rivera, przytoczył przerażające statystyki: w latach 2022–2025 we Francji zbankrutowało 3032 firmy transportowe.

W ostatnim raporcie OTRE podkreślono, że tylko w drugim kwartale 2025 roku zamknięto 645 przedsiębiorstw – to prawie 10 likwidacji dziennie. “W obliczu spadku wolumenów i wzrostu kosztów operacyjnych, wszelkie blokady ruchu stają się dla przewoźnika ostatnią kroplą” – deklaruje organizacja. Firmy logistyczne żądają od rządu natychmiastowego usunięcia blokad, wskazując, że kierowcy znajdują się w stanie ogromnego stresu z powodu niepewności i trudnych warunków pogodowych.

Cena problemu i prognozy

Dla firm transportowych sytuacja wygląda fatalnie. Według szacunków TrasportoEuropa, każda godzina postoju jednej ciężarówki we Francji kosztuje obecnie średnio 100 euro. Jeśli dodać do tego nadmiarowe zużycie paliwa na objazdach i kary za opóźnienia, rentowność kursów do Francji spada do zera.

Prognoza do końca tygodnia jest umiarkowanie pesymistyczna. Do 17 stycznia intensywność protestów będzie tylko rosła. Szczyt spodziewany jest 20 stycznia w Strasburgu. Operatorzy logistyczni powinni zakładać co najmniej +24 godziny do standardowego czasu tranzytu przez Francję i przygotować się na to, że “zielone korytarze” mogą w każdej chwili stać się “czerwonymi strefami”.

Informacja CargoNews

Protesty rolników we Francji to zjawisko cykliczne, ale obecna fala z 2026 roku wyróżnia się bezprecedensową koordynacją między związkami zawodowymi z różnych krajów UE. Umowa z Mercosur jest negocjowana od ponad 20 lat. Główną kością niezgody jest różnica w standardach: francuskim rolnikom zabrania się stosowania szeregu pestycydów i antybiotyków, które są dozwolone w Ameryce Południowej, co czyni importowane produkty tańszymi o 25–30%.

Poprzednia duża blokada na początku 2024 roku kosztowała gospodarkę UE około 600 mln euro strat bezpośrednich w sektorze transportu.

__

Fotografia Joëla Philippona