Kazachstan dołączył do WTO

Tego lata po 19 latach negocjacji Kazachstan oficjalnie dołączył do Światowej Organizacji Handlu (WTO).

Kazachstan prośbę o przystąpienie do WTO wystosował w styczniu 1996 roku. Pakiet dokumentów w sprawie przystąpienia tego kraju do WTO został przekazany członkom grupy roboczej organizacji na oficjalne zatwierdzenie 22 czerwca. Kazachstan będzie 162 członkiem WTO.

Roberto Azevedo, dyrektor generalny WTO, uznał przystąpienie do WTO za “historyczne wydarzenie” dla Kazachstanu i podziękował członkom organizacji i rządowi Kazachstanu za pomyślne zakończenie negocjacji. Szef organizacji tłumaczył, że procedury przystąpienia Kazachstanu do WTO były skomplikowane ze względu na konieczność omówienia stawek, które obowiązują w krajach Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej, wśród których jest Rosja, Białoruś i Armenia. Pod koniec 2014 roku Kazachstan zakończył dwustronne negocjacje z Unią Europejską. Ponadto, jak stwierdził Jerbołat Dosajew, minister gospodarki Kazachstanu, w kwestiach kluczowych osiągnięto porozumienie ze Stanami Zjednoczonymi.

WTO – to jedna z najbardziej uniwersalnych i najbardziej wpływowych międzynarodowych organizacji gospodarczych. Reglamentuje ona około 96% handlu światowego. Wszystkie kraje członkowskie tej organizacji prowadzą handel zgodnie z zasadami organizacji, określonymi w 38 porozumieniach GATT i WTO. Taki system reguł handlu i jednakowe warunki konkurencji sprawiają, że handel światowy jest bardziej przejrzysty i łatwiej go prognozować. Reguły WTO mają zastosowanie do handlu zagranicznego, krajowego i związanych z nim sektorów gospodarki. Najważniejszy i podstawowy cel Światowej Organizacji Handlu – liberalizacja handlu światowego.

WTO ma na celu stworzenie jednakowych reguł handlowych dla wszystkich krajów, których podstawowym warunkiem jest zasada niedyskryminacji i równego traktowania pozwalająca przedsiębiorcom prognozować i planować handel. Klauzula narodowa wymaga niedyskryminacyjnego traktowania towarów na rynku wewnętrznym kraju. Dotyczy obciążeń podatkowych, przepisów i wymogów dotyczących sprzedaży, zakupu, przewozu, dystrybucji i użytkowania towarów i usług na rynku wewnętrznym. Z kolei zasada niedyskryminacji i równego traktowania – (KNU) oznacza, że preferencja przyznana jednemu krajowi musi być rozciągnięta na wszystkich członków WTO.