Korzystne dla przewoźników wyroki NSA w sprawie przeciążenia

W dniu 21 marca br. Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że Polska uchybiła dyrektywie unijnej w sprawie dostosowania sieci dróg do wymogów unijnych, tj. nie zmieniając nośności dróg do 11,5 t. W konsekwencji NSA uchyla niekorzystne dla przewoźników wyroki wydane w oparciu o przepisy niezgodne z prawem UE.

– W jednej z rozpoznawanych spraw, wyrokiem z dnia 11 czerwca 2019r. w sprawie II GSK 334/17 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną przewoźnika, uchylił wyrok Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz wydane w sprawie decyzje administracyjne, jednocześnie umarzając postępowanie administracyjne – mówi Mariusz Hendzel, ekspert Kancelarii Transportowej ITD-PIP.

W toku postępowania administracyjnego na przewoźnika została nałożona kara w wysokości 5000 zł za przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pojedynczej osi pojazdu. Podczas kontroli stwierdzono, że nacisk na pojedynczej osi wynosił 10,7 t. Natomiast droga na odcinku, na którym został zatrzymany pojazd do kontroli, została zaliczona do kategorii dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t.

Natomiast Polska wchodząc do Unii Europejskiej implementowała dyrektywę Rady 96/53/WE i zobowiązała się dostosować nośność dróg do nacisku 11,5 tony.

NSA przychylił się do argumentacji przewoźnika, uznając że Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na podstawie przepisów art. 3 i 7 dyrektywy Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiającej dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/719 z dnia 29 kwietnia 2015 r., w związku z pkt 3.1 i 3.4 załącznika I do tej dyrektywy 96/53.

– Należy bowiem wskazać, że ustawa o drogach publicznych w art. 41 ust. 1 dopuszcza ruch pojazdów o maksymalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 tony. Jednak już w ust. 2 i 3. tego samego artykułu, ogranicza dopuszczalne naciski do 8 i 10 ton w zależności od kategorii drogi – kontynuuje Mariusz Hendzel, ekspert Kancelarii Transportowej ITD-PIP. Uznanie przepisów art. 41 ustawy jako niezgodnych z prawem UE skutkuje, zgodnie z zasadą supremacji prawa UE nad prawem krajowym, iż prawo krajowe w tym zakresie nie ma zastosowania, co z kolei skutkuje korzystnymi dla przewoźników rozstrzygnięciami.