Przewoźnik nie musi płacić kary na podstawie ustawy o SENT – kolejny taki wyrok WSA

Przewoźnik został ukarany karą pieniężną w wysokości 5 tys. zł na podstawie ustawy o SENT. Chodziło o niekompletne zgłoszenie, a dokładniej – brak wpisanego numeru licencji. Nie pomogło wpisanie numeru podczas kontroli oraz okazanie wypisu z licencji. 

Przewoźnik, ukarany na podstawie ustawy o SENT karą pieniężną w wysokości 5 000 PLN, zwrócił się do Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców z wnioskiem o interwencję. Sprawa miała swój początek w maju 2018 r., gdy funkcjonariusze celno-skarbowi w trakcie przeprowadzonej kontroli drogowej stwierdzili niekompletne zgłoszenie SENT (brak wpisanego w zgłoszeniu numeru zezwolenia drogowego (licencji) w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym). Zgodnie z wyjaśnieniami przewoźnika brak ten był efektem omyłki. Jednocześnie, brak ten przewoźnik uzupełnił w zgłoszeniu jeszcze w trakcie kontroli drogowej, podczas której kierujący okazał również wypis z posiadanej licencji transportowej.

Postępowanie odwoławcze od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, wszczęte odwołaniem przedsiębiorcy nie przyniosło zmiany rozstrzygnięcia, w rezultacie czego przewoźnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Na etapie sądowo-administracyjnym do postępowania przystąpił i wyraził swoje stanowisko Rzecznik MŚP, który w swoim stanowisku poparł skargę przewoźnika oraz zwrócił uwagę m.in. na naruszenie przez organy w sprawie przepisów art. 22 ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów poprzez nieodstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej przedsiębiorcy.

WSA w Warszawie w swoim orzeczeniu uznał, że organy administracji publicznej naruszyły przepisy prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, jak również przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji Sąd uchylił zaskarżoną decyzję o nałożeniu kary pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielił oceny organów obu instancji, zgodnie z którą odstąpienie od wymierzenia kary należy traktować jako instytucją szczególną, a przyznanie tego typu ulgi postawiłoby przewoźnika w uprzywilejowanej pozycji w stosunku do innych podmiotów realizujących przewóz, które wypełniają obowiązki wynikające z ustawy o SENT bądź uiszczają kary związane z ich niewykonaniem.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie, poza błędnym (niezupełnym) wypełnieniem zgłoszenia SENT nie stwierdzono działań przewoźnika, których zwalczanie było celem ustawy o SENT. Jednocześnie WSA wskazał, iż przedstawione w sprawie stanowisko organów nie stanowi urzeczywistnienia realizacji zasad prowadzenia postępowania przewidzianych w Ordynacji podatkowej (tj. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów oraz zasady podejmowania przez organy wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego), zaś w interesie publicznym jest budowanie u obywateli, podmiotów gospodarczych zaufania do organów państwa.