Oto trzy różne spojrzenia na wielką drogę – od prawdy dokumentalnej, przez dramat obyczajowy, aż po horror. Wszystkie pokazują, że transport towarów to nie tylko kilometry i tonaż, ale także decyzje, charakter i własna kultura.
Estonia ogłosiła plany zakupu do pięciu regionalnych pociągów pasażerskich dla przyszłej magistrali Rail Baltica. Składy te mają obsługiwać lokalne przystanki wzdłuż osi Tallinn–Pärnu–granica z Łotwą. Na razie mowa jest wyłącznie o ruchu regionalnym: międzynarodowy operator, który będzie odpowiadał za połączenia kolejowe między krajami bałtyckimi a Polską, nie został jeszcze wyznaczony. Władze otwarcie przyznają: to kwestia wciąż otwarta i dyskusyjna. Sam zakup pociągów to jednak pierwszy praktyczny krok ku temu, by Rail Baltica zaczęła przygotowywać się do realnej eksploatacji.
Jesienią 2025 roku Bałtyk otrzyma to, na co czekał od dwóch dekad: pełnowartościową drogę ekspresową Via Baltica, łączącą Warszawę z Kownem, a dalej z Rygą i Tallinem. Dwa ostatnie „wąskie miejsca” – obwodnica Łomży po stronie polskiej oraz odcinek litewskiej trasy A5 do granicy – zostaną ukończone do końca przyszłego roku. To wydarzenie zmienia nie tylko logistykę, ale także strategiczną stabilność całego regionu.
Grupa ACE Logistics rozpoczęła budowę nowego terminala logistycznego w pobliżu Kowieńskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Projekt osiągnął już etap montażu dachu – na obiekcie zawieszono tradycyjny „sarikapärg”, symboliczny wieniec oznaczający zakończenie konstrukcji nośnych. Według firmy terminal ma być nowoczesny, z rozbudowanymi możliwościami obsługi ładunków i powierzchniami biurowymi.
Przewoźnicy planujący kursy przez Łotwę spotkają się z nowymi wymaganiami. Już od 1 września wchodzi w życie porządek, który bezpośrednio dotknie kierowców z państw trzecich. Jakie zmiany przygotowuje Ryga, kogo obejmą nowe przepisy i jak wpłyną one na działalność firm – omawiamy szczegółowo.
Od 1 września 2025 roku w Unii Europejskiej wchodzą w życie dwa ważne bloki regulacji, które bezpośrednio dotyczą przewoźników ładunków niebezpiecznych (ADR). Chodzi o uruchomienie ICS2 Release 3 dla transportu drogowego i kolejowego oraz o zastosowanie 21. adaptacji do postępu technicznego (ATP) w rozporządzeniu CLP. Oba te zmiany wpływają na codzienną pracę przewoźników, spedytorów i operatorów logistycznych.
Międzynarodowa Unia Transportu Drogowego (IRU) w pilnym liście zwróciła się do Komisji Europejskiej o wprowadzenie sześciomiesięcznego „okresu przejściowego” (grace period) w stosowaniu ICS2 Release 3 dla transportu towarów drogą lądową. Organizacja ostrzega przed ryzykiem poważnych zakłóceń na zewnętrznych granicach lądowych od 1 września 2025 r. – daty, kiedy rozszerzenie systemu na transport drogowy i kolejowy staje się obowiązkowe.
Od końca 2024 roku we włoskich przepisach ruchu drogowego obowiązuje nowa norma — tzw. „sospensione breve”, czyli krótkie zawieszenie prawa jazdy. I dotyczy to nie tylko Włochów: środek obejmuje również zagraniczne prawa jazdy, ale działa wyłącznie na terytorium Włoch i tylko w ramach ściśle określonych procedur.
Od 12 października 2025 roku Europa uruchamia Entry/Exit System (EES) – największą od dziesięcioleci reformę kontroli na zewnętrznych granicach strefy Schengen. To nie jest tylko cyfrowe zastąpienie stempli w paszportach. Nowy mechanizm zmienia sposób ewidencji pobytu cudzoziemców, wprowadza biometrię i automatycznie liczy zasadę „90/180”. Dla milionów podróżnych – od turystów po kierowców ciężarówek – oznacza to nowe procedury. A dla logistyki i biznesu – konieczność przemyślenia procesów planowania transportu międzynarodowego.
Od października 2025 roku Stany Zjednoczone wprowadzają wielopoziomowy system opłat portowych, skierowany na powiązania żeglugowe z Chinami oraz – osobno – na przewoźników samochodowych (Ro-Ro) zbudowanych za granicą. Jest to część szerszej polityki „odbudowy amerykańskiej przewagi morskiej”, ujętej w dekrecie prezydenckim i finalnych działaniach USTR w ramach dochodzenia na podstawie §301. Przez pierwsze 180 dni po ogłoszeniu stawka wynosi zero, a realne naliczanie rozpoczyna się 14 października 2025 r. Cel został jasno wskazany: zmniejszyć zależność od chińskiego przemysłu stoczniowego, pobudzić zamówienia w USA i wyrównać warunki konkurencji dla amerykańskiej branży.