Francuska sieć drogowa to dziś loteria, w której główną nagrodą jest terminowa dostawa. Głównym wyzwalaczem protestów stało się planowane na 17 stycznia podpisanie umowy handlowej między UE a krajami Mercosur (Argentyna, Brazylia, Paragwaj, Urugwaj). Jak donosi Reuters oraz francuskie media branżowe, rolnicy postrzegają to jako “wyrok śmierci” dla krajowego producenta.
13 stycznia 2026 r. Konfederacja CETM (największa hiszpańska organizacja pracodawców sektora transportu drogowego) wydała ostre oświadczenie, w którym po raz pierwszy nazwała działania protestujących rolników nie tylko “utrudnieniem”, ale bezpośrednim katalizatorem zapaści kadrowej. Powodem stały się wydarzenia ostatnich kilku dób na kluczowych autostradach Hiszpanii i południowej Francji, gdzie pokojowe protesty przerodziły się w bezterminową blokadę korytarzy logistycznych.
Od 1 stycznia stosowanie certyfikowanych świateł V-16 z funkcją geolokalizacji stało się w Hiszpanii obowiązkowe, ale zamiast triumfu technologii rynek zalała fala podróbek. Podczas gdy kierowcy próbują oszczędzać, kupując urządzenia za grosze, prawnicy biją na alarm: takie “gadżety” to prosta droga do mandatu i braku pomocy w sytuacji krytycznej.
Litewska Administracja Bezpieczeństwa Transportu (LTSA) oficjalnie przeszła do ery kontroli zdalnej. Teraz inspektorzy nie muszą zatrzymywać ciężarówki, aby dowiedzieć się, że kierowca nie spał przez dodatkowe trzy godziny – dane trafiają na tablet inspektora prosto z potoku ruchu.
Ministerstwo Infrastruktury przygotowuje “podwójne uderzenie”: planową waloryzację oraz zakrojoną na szeroką skalę rewizję stawek. Sprawdzamy, dlaczego jazda po starych cenach dobiegła końca i gdzie leży granica apetytów urzędników.
Miniony tydzień wyraźnie pokazał: rok 2026 nie da czasu na rozbieg. Tradycyjny zimowy chaos w portach Europy Północnej nałożył się na fundamentalne zmiany w zasadach gry – od obowiązkowej cyfryzacji zezwoleń po rozszerzenie sieci dróg płatnych. Jeśli ktoś liczył na spokojny początek roku, natura i urzędnicy zdecydowali inaczej.
Litewski sektor transportowy kończy rok 2025 w trybie “cichego biegu”. Podczas gdy jedne firmy próbują wycisnąć marżę z przepełnionego rynku zachodniego, inne ryzykują wszystkim na wschodnich rubieżach, a wspólnym wrogiem dla wszystkich stały się puste kabiny i nieprzewidywalność własnego rządu.
Podczas gdy granice pozostają “wąskim gardłem” europejskiej logistyki, koszt przejścia tego “questu” stale rośnie. Od 1 stycznia za prawo do samego stanięcia w kolejce oraz za użycie plomby nawigacyjnej trzeba płacić kwoty, które trudno nazwać symbolicznymi.
Rachunki wystawione, pytania zignorowane. Litewskie firmy transportowe otrzymały pierwsze oficjalne odpowiedzi od białoruskich organów, które bardziej przypominają powiadomienia o bezterminowym płatnym przechowywaniu niż dialog prawny.
Podczas gdy kierowcy nadal wożą stosy papierów dla inspekcji drogowych, w kuluarach Komisji Europejskiej ruszyło już odliczanie. Wyjaśniamy, dlaczego eFTI to nie kolejna aplikacja na smartfona, ale całkowita przebudowa wymiany danych z państwem.